Een bakje soep met….

In deze serie maak je kennis met de mensen achter De Haagse Soepbus. De vrijwilligers, de leveranciers en de vertegenwoordigers van organisaties waar we mee samenwerken. In deze aflevering chauffeur Suzanne van Nispen.

Suzanne! Wat is je lievelingssoep?

Soep van restjes! Ik vind het altijd weer leuk en spannend om te kijken wat voor restjes ik nog in de koelkast en de keuken heb en altijd lukt het weer om daar een lekkergevulde minestronesoep mee op tafel te zetten. Ik vind Harira, een Marokkaanse maaltijdsoep, ook heerlijk en bovendien leuk om te maken. Toevallig ga ik dat morgen weer doen voor onze aanstaande familiedag. Lekker en gezellig!

Hoe ben je bij de Soepbus terecht gekomen?

Via mijn dochter Sarah. Zij werkte destijds bij de Kessler Stichting en was betrokken bij de overgang van de Soepbus van Kessler, nu KesslerPerspektief, naar een zelfstandige stichting en ze vertelde me dat ze dit vrijwilligerswerk echt iets voor mij vond. Ik ben eens komen kijken en ze had volkomen gelijk, vandaar dat ik nu alweer een tijdje met heel veel plezier meedraai.

En waarom vond ze het echt iets voor jou?

Omdat ik het leuk vind om soep te maken! Hahaha. En ook, en eigenlijk vooral omdat ik het belangrijk vind om mensen te helpen die hulp nodig hebben en ik zie elke shift weer dat de hulp die wij bieden inderdaad keihard nodig is. Daarnaast, en dit is een beetje een guilty pleasure, vind ik het al sinds ik een kind was geweldig om in een vrachtauto te rijden. Ik heb ook eens een vrachtwagenrijles voor mijn verjaardag cadeau gekregen en dat was fantastisch. Nu is de Soepbus geen vrachtwagen maar het is wel de grootste bestelbus waar je met een gewoon rijbewijs nog in mag rijden en dat vind ik elke keer als ik de bus naar de Koekamp rijdt weer superstoer!

Is er ook nog een leven naast de Soepbus?

Jazeker! Wat dacht jij dan? Mijn allergrootste schat zijn mijn kleinkinderen waar ik heel graag op pas en ik vind het heel leuk om te bridgen en aan salsation te doen…

Sal-wat??

Salsation. Ritmisch bewegen op salsamuziek. Je doet het niet met een partner zoals met dansen maar beweegt alleen in een groep. Zeg maar een soort van Zumba light. Ook geniet ik erg van het zingen in het Residentie Koor. We repeteren wekelijks en zijn nu bezig met het instuderen van Stabat Mater van Karl Jenkins. Een moeilijk en best ingewikkeld stuk maar zo ontzettend mooi! Verder heb ik me de afgelopen periode samen met Sarah en nog heel veel andere vrijwilligers ingezet voor het project Sint voor ieder 1. Een cluster van bedrijven en maatschappelijke organisaties dat ervoor zorgt dat er meer dan 30.000 pakketten beschikbaar zijn voor kinderen die anders misschien niets zouden krijgen. Elk pakket bestaat uit 5 of 6 Sinterklaaspresentjes en wat lekkers. Al die cadeautjes moeten eerst opgehaald, vervolgens ingepakt en dan weer weggebracht worden. Een megaklus, maar wel een die veel voldoening geeft als het is geklaard.

Is er ook iets wat je zou willen veranderen bij de Soepbus?

Nou, eigenlijk zou ik vooral willen doorgaan op de manier waarop we nu bezig zijn en die, voor zover ik het kan waarnemen nog steeds op een positieve manier in ontwikkeling is. Neem bijvoorbeeld de eigen koel- en vrieskasten die we deze week in gebruik nemen en de herinrichting van de garage die daar weer aan gekoppeld is. Je ziet de organisatie steeds wat professioneler en zelfstandiger worden en dat is volgens mij een heel goede basis om ons werk goed te blijven doen.

Hoe zat dat ook alweer met die Salsation?

Zet maar een muziekje op, dan ga ik je een masterclass geven!