In deze serie maak je kennis met de mensen achter De Haagse Soepbus. De vrijwilligers, de leveranciers en de vertegenwoordigers van organisaties waar we mee samen werken. We werden aangenaam verrast met een bezoek van Petra Sevinga, Stadsdeeldirecteur Escamp, die graag een keer mee wilden helpen!
Wat is je favoriete soep?
Ai, dat is meteen een pittige want ik heb een aantal favoriete soepen. Op 1, 2 en 3 achtereenvolgens pastinaaksoep, pompoensoep en erwtensoep. Heerlijk!
Kende je De Haagse Soepbus al en zo ja, waarvan?
Ja, ik kende de Haagse Soepbus al heel lang. Eerst van horen zeggen en de laatste paar jaar van redelijk dichtbij omdat ik er regelmatig rond 19.30 uur langs fiets op weg naar huis, ik woon sinds een paar jaar in de buurt van het Malieveld en fiets dan langs De Koekamp. De afgelopen twee jaar was ook de Winter Koude Regeling (WKR-opvang) voor dak- en thuisloze mensen ondergebracht in mijn stadsdeel Escamp (in een oud schoolgebouw aan de Haardstede). Als stadsdeeldirecteur was ik daar nauw bij betrokken en leerde ik veel over situaties van dakloosheid en de noodzaak van winteropvang en andere voorzieningen zoals de Haagse Soepbus.
Wat is je mening over de Soepbus?
Ik vind het een hele belangrijke, laagdrempelige en medemenselijke voorziening die helaas keihard nodig is. Ik vind het geweldig dat zoveel vrijwilligers zich hiervoor inzetten en dat zij het leven van mensen in hele kwetsbare en ellendige situaties een klein beetje lichter kunnen maken.
Is er een soort vergelijkbare voorziening in Escamp?
Er is in Escamp geen Soepbus maar er zijn wel veel warme plekken (letterlijk en figuurlijk) waar mensen terecht kunnen voor een (bijna) gratis hapje en drankje en een beetje aandacht en gezelligheid.
Hoe vond je het om zelf mee te draaien op de Soepbus?
Dat vond ik heel fijn om te doen! Het was ook een bijzondere avond omdat de uitgifte van eten en drinken niet vanuit een raam, maar vanuit een open schuifdeur plaatsvond (het raam wilde door een mankement niet open schuiven). Daardoor stond ik bijna tussen de mensen in en dat gaf een fijn gevoel van nabijheid en verbinding. Het viel me op dat iedereen vrij rustig op zijn of haar beurt wachtte en iedereen eigenlijk heel vriendelijk en dankbaar reageerde. Ook werd er af en toe geouwehoerd en gelachen, ondanks de armoede en ellende die heel zichtbaar was.
Het was heel leuk om een middag en avond samen met Gäby de Vries en Ben Krapels een team te zijn. We smeerden vantevoren honderden boterhammen, warmden een enorme pan soep op en dit keer ook een pan met aardappelpuree en vlees, zorgden voor een volgeladen bus en manoeuvreerden deze dwars door de stad naar De Koekamp. Tijdens de uitgifte gaven we elkaar in hoog tempo alles aan – soep, puree, koffie, thee, brood, fruit – om maar zo snel en goed mogelijk iedereen te kunnen voorzien van waar hij of zij behoefte aan had. Daar hoorde ook hier en daar een pakje maandverband of een lekkere reep chocolade bij. We waren echt een team.
Zou de Soepbus op meer plaatsen in Den Haag langs moeten komen?
Het zou geweldig zijn als dat zou kunnen. Er zijn helaas meer wijken dan alleen het Centrum waar dak- en thuisloze mensen en andere mensen in heel schrijnende situaties erg geholpen zouden zijn met dit soort voorzieningen.
Hoe denk je over vrijwillgerswerk?
Dat is de ruggengraat van onze maatschappij. Zonder vrijwilligers zouden er letterlijk en figuurlijk veel meer mensen in de kou staan; er zou minder warmte, minder ontmoeting en minder verbinding zijn. Vrijwilligers zijn goud waard, zij laten zien wat het allerbelangrijkste is in onze maatschappij: zorg en aandacht voor elkaar, medemenselijkheid en compassie, samen sterk staan!
Zou je nog een keer willen komen helpen? Of het anderen aanraden?
Absoluut!
Awesome!
